Anasayfa

Sürgünün Sonu

1 year ago
Asım Özbey

Bir şiir okur içlenirsin. Şair, senin içindeki duyguları dile getirmiştir. Bu şiirin kahramanı benim dersin.

Bazı şairler aşk için neler yazmışlar? Neler yapmışlar? Neler yapılmaz ki?

Vazgeçilir.

O'nun dışındaki her şeyden.  Arkadaştan, dosttan, eşten...

O'na bazı şairler gülüm der. Sonra gül solduğu için yaptığın benzetmeyi beğenmez. Sen ise Mona Rosa'm dersin.

Çoğu şair “canım, cananım” der. Canını yoluna feda etmek için. Yola devam edersin. Seslenirsin O'na:

"...

Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim

Af dilemeye geldim affa layık olmasam da

Sevgili

En sevgili

Ey sevgili

..."

Sonunda kavuşmak günü yaklaşır. Her dakika... Her saniye... Sevgiliye bir adım daha yaklaşırsın.

Sevgili sana bakmasa da... Seni görmese de... Duymasa da...Peki nedir bu keder, içini yakan sızı? Bu yolculuk bu hasret nedir? Ne zaman son bulacak? Son bulacak... Son yolculuktan sonra. Çıktın şimdi son yolculuğuna.

Kavuşacaksın.

En sevgili sana aguşunu açmış bekleyecek. Yollarında tozlanmış kıyafetlerinle kapanacaksın ayaklarına. Başlayacaksın af dilemeye. Şikayet etmeyeceksin geride kalanlardan.

Kavuşacaksın.

Ve unutacaksın O'ndan ayrı geçen günlerin hüzünle sararan takvim yapraklarını.

Sesleneceksin tekrar:

"...

Sırların sırrına ermek için sende anahtar vardır

Göğsünde sürgününü geri çağıran bir damar vardır

Senden ümit kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır

Sevgili

En sevgili

Ey sevgili"

"Sürgünüm sona erdi. Sana geldim." diyeceksin.

Dünya sürgünü sona eren Sezai Karakoç'a rahmetle...

16.11.2021

Yorum Yazın

Kitapi üyesi iseniz lütfen giriş yaparak yorum bırakın. Giriş Yap
 
 
 
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır. Email adresiniz görüntülenmeyecektir. Yorumlardan yazarı sorumludur.

Henüz hiç yorum yok :(


Kodventure Teknoloji A.Ş. hizmetidir.